Rembrandt’s Bathsheba – Een studie in rauwheid en raffinement

In 2015 bezocht ik de tentoonstelling Late Rembrandt en zag daar voor het eerst met eigen ogen Bathsheba van Rembrandt. Het werk raakte me diep. Hoewel ik Rembrandts schilderstijl soms wat grof of ‘bonkerig’ vind, maakte dit schilderij enorme indruk. Juist het ruwe, robuuste en bijna brokkelige karakter – het ‘smerige’ zoals ik het zelf noem – had een schoonheid die me niet meer losliet.

Het inspireerde me tot het maken van een studie. Daarbij wilde ik niet alleen het beeld onderzoeken, maar ook het maakproces zelf zo dicht mogelijk bij Rembrandts tijd brengen. Geen kant-en-klaar schilderslinnen uit de winkel, maar rauw linnen dat ik met traditionele dierenlijm prepareerde tot een authentieke ondergrond. De gesso maakte ik volgens ouderwets recept, en zelfs de vernis is handvervaardigd: brokken damarhars opgelost in gomterpentijn, zoals men dat vroeger deed.

Deze ambachtelijke benadering maakte het schilderproces intens, maar ook eerlijk en bevredigend. Het eindresultaat – het schilderij uit 2017 – hing korte tijd bij de lijstenmaker, en werd daar vrijwel meteen verkocht.